زنجیره ی تامین ترکیبی تولید برای سفارش-تولید برای انبارش
تعداد صفحات فارسی:
38 صفحه
نوع فایل:
فایل word ترجمه و pdf رایگان انگلیسی
قیمت فروش:
190,000 ريال
چکیده فارسی:
یک تولید کنندهی چند بخشی را تصور کنید که به وسیله ی یک تامین کننده در محیطی تصادفی تامین میشود. تولید کننده و تامین کننده باید تصمیم بگیرند که کدام بخشها را برای انبارش و کدام را برای سفارش تولید کنند. تولید کننده همچنین باید زمان تحویل سفارشهای مورد نظر را نیز درنظر بگیرد. تولید کننده همچنین به خاطر زمان تحویل طولانی، از دست دادن زمان تحویل تعیین شده، و سطوح بالای موجودی جریمه شده است. تنوع و تغییر پذیریهای فراوان این مسئله در نظر گرفته شده است و روشهای کارای ابتکاری برای تصمیمات مرتبط با تولید برای سفارش/تولید برای انبارش طراحی شده است تا سطوح مناسب موجودی را برای بخشهای تولید برای انبارش تعیین گردد. همچنین الگوریتمهای زمان بندی و تعیین زمان تحویل برای نسخههای مدل متمرکز و غیر متمرکز توسعه داده شدهاند. آزمونهای محاسباتی گستردهای برای ارزیابی کارایی الگوریتمهای پیشنهادی ارائه شدهاند، و مدلهای متمرکز و غیر متمرکز نیز از نظر ارزش کمی کنترل متمرکز در زنجیرهی تامین مقایسه شدهاند. از آنجا که کنترل متمرکز همیشه عملی و یا از نظر هزینه مناسب نیست، مقدار تبادل اطلاعات محدود برای این سیستم مورد کاوش قرار گرفته است.
معرفی
هزینههای موجودی بخش عظیمی از زنجیرههای تامین را تشکیل میدهد، بنابراین مدیریت بهره ور موجودی یکی مهمترین مسائلی است که مدیران زنجیرهی تامین با آن روبرو هستند. در اصل، در یک زنجیرهی تامین چند امکانی یک تصمیم فنی شامل تشخیص نقاط میانهی ذخیره سازی در زنجیرهی تامین، و اندازه گیری راهبردهای مناسب موجودی در این نقاط ذخیره سازی است. به عبارتی دیگر مدیران باید تعیین کنند که کدام محصول (یا جزئی از محصول) تولید برای ذخیره سازی یا تولید برای سفارش خواهد بود. برای آن محصولات یا اجزایی که برای ذخیره سازی تولید میشوند، راهبردهای مناسب موجودی باید اندازه گیری شود، و برای محصولاتی که برای سفارشات تولید میشوند روشهایی برای رعایت زمان تحویل مورد نظر مشتری باید در نظر گرفته شود. علاوه بر این، اگر محصولات یا اجزاء متفاوت از منابع تولید معمول استفاده کنند، راهبردهای عملیاتی برای آن منابع بر روی عملکرد سیستم اثر میگذارد.
به طور معمول، اغلب شرکتها از یک سیستم فشاری یا تولید جهت انبارش (MTS) استفاده میکنند، و در پایان زنجیرهی تامین موجودی نگهداری میکنند. هرچند در یک سیستم MTS شرکتها نیاز به توانایی تخمین تقاضا دارند تا بتوانند میزان تولید و میزان موجودی را تعیین کنند، بنابراین این سیستم بسیار بر مبنای پیش بینی متکی است که در بسیاری از مواقع خیلی دقیق نیستند. بنابراین بسیاری از شرکتهای پیشرفته روش کششی یا تولید برای سفارش (MTO) را انتخاب میکنند، هیچ موجودی نگه نمیدارند و متناسب با سفارش مشتری تولید میکنند. در این سیستمها، شرکتها بر مبنای تقاضای کنونی مشتری و نه پیش بینی آنها از بازار تولید میکنند. موجودیها حذف میشوند، اما مشتریها باید برای دریافت محصول صبر کنند که میتواند از نظر رقابتی برای شرکت نامناسب باشد. تصمیم گیری برای به کارگیری سیستم MTO یا MTS بسیار به ویژگیهای آن محصول و سیستم دارد. در اصل، در زنجیرهی تامین، استفاده از یک استراتژی کششی برای یک محصول یا جزء و استفاده از استراتژی فشاری برای دیگری میتواند به صرفهتر و مناسبتر از استفادهی یک سیستم به تنهایی باشد. به همین خاطر، شرکتها در حال آغاز به کارگیری یک روش کششی-فشاری، یا MTO-MTS ترکیب شده یا ترکیبی هستند، که موجودی برخی از محصولات یا اجزاء را نگه دارند و بقیه را متناسب با سفارش تولید کنند.